KLASYCZNA SZKOŁA DOSIADU




Dosiad jest najważniejszą z pomocy stosowanych w jeździe konnej. Doskonalimy go przez całe życie.
Ręce i łydki maja natomiast charakter uzupełniający i są pomocami drugorzędnymi.

Prawidłowy dosiad jest podstawą zaawansowanej pracy z koniem. Przez wiele lat poszukiwałam odpowiedzi na nurtujące mnie pytania dotyczące właściwej pozycji na koniu podczas wykonywania poszczególnych ćwiczeń. W jakim stopniu dosiad wpływa na motorykę konia. W książkach, które czytałam wszystko wydawało się jasne dopóki nie znalazłam się na grzbiecie konia. Trenerzy, których spotkałam zazwyczaj byli niezwykle utalentowani i często miałam wrażenie jakbym pytała motyla jak latać. Czasami trudno jest innym wytłumaczyć niuanse, które dla nas są oczywiste. Obserwowałam ze smutkiem młodych adeptów jeździectwa posługujących się czarną wodzą w celu prawidłowego ustawienia szyi konia.
Spotkanie z Małgorzatą Bachmann okazało się dla mnie zbawienne, jej niezwykle oryginalne i priorytetowe podejście do sprawy dosiadu otworzyło przede mną nowe horyzonty. Wspólnie od 8 lat szkolimy konie i jeźdźców Akademii Sztuki Jeździeckiej i muszę przyznać że od tego czasu zebrałyśmy duże doświadczenie, którym pragniemy się z Państwem podzielić podczas specjalnych szkoleń, które poprowadzimy wspólnie.
Do wzięcia udziału w szkoleniu zapraszamy wszystkich miłośników jazdy konnej, bez względu na stopień zaawansowania. Program szkoleń został precyzyjnie przemyślany i zaplanowany tak, aby we właściwej kolejności przekazać Państwu wiedzę, którą będziecie mogli
usystematyzować.




Program Klasycznej Szkoły Dosiadu dedykowany jest przede wszystkim pracy z koniem w trakcie jego ruchu, stanowiący drugi fundament szkolenia konia w duchu akademickim. Jest kompleksowym programem dla osób, które zarówno rozpoczynają swoją świadomą drogę ku lekkiej jeździe jak i tych, którzy chcą nadal się doskonalić.

Zdecydowaliśmy się na przygotowanie programu poświęconego tylko dosiadowi w ujęciu całościowym, gdyż obserwując dostępne na rynku warsztaty zauważamy, że koncentrują się one wyłącznie na bieżącym problemie. Naszym celem jest koncentracja nad przemodelowaniem całej sylwetki jeźdźca we wszystkich chodach.

Program Klasycznej Szkoły Dosiadu to 12 zjazdów w odstępach około 3-4 tygodniowych. Liczba Uczestników pracujących z końmi jest ograniczona do 8 osób. Program przygotowano uwzględniając także aktywny udział wolnych słuchaczy.

Z uwagi na fakt, że ujęcie tematu jako całości jest w Polsce nowym zjawiskiem – wymaga analizy i obserwacji aby móc je w pełni zrozumieć. Dlatego zachęcamy wszystkich, którzy uprawiają jeździectwo na co dzień, aby wzięli udział i odnaleźli w przedstawionych metodach szkoleniowych rozwiązania, które będą mogli wykorzystać do pracy ze swoimi końmi. Wierzymy, że niezbędnym elementem nauki jest obserwacja i wizualizacja. Dlatego specjalnie dla publiczności tłumaczone będą szczegółowo wszelkie bieżące obserwacje i omawiane poszczególne ćwiczenie.

Udział jako Uczestnik i jako Wolny Słuchacz
Różnica pomiędzy Uczestnikiem a Wolnym Słuchaczem dotyczy aktywnego udziału w treningach indywidualnych. Uczestnicy mają możliwość udziału w treningach indywidualnych z własnym koniem lub koniem profesorem z Akademii Sztuki Jeździeckiej. Liczba treningów indywidualnych dla Uczestnika wynosi 4 x  30 minut ( 2 treningi w sobotę i 2 treningi w niedzielę). Uważamy, że znacznie lepsze efekty uzyskuje się częstszymi a krótszymi powtórzeniami.

Wszystkie osoby w ramach udziału mają zapewnione:
udział w części teoretycznej, w trakcie której omawiane są elementy ćwiczone w części treningowej (2 godziny),
materiały edukacyjne ze zjazdu,
przerwy kawowe i lunch,
możliwość udziału w specjalnie przygotowanym zestawie ćwiczeń na ziemi wspomagających rozluźnienie, uaktywnienie i rozciągnięcie mięśni, zaangażowanych w trakcie treningów.



1. Rozluźnienie i równowaga jeźdźca:
Zanim przystąpimy do pracy nad właściwym
dosiadem musimy przede wszystkim nauczyć się utrzymywać w siodle za pomocą
równowagi  a nie siłą mięśni naszych nóg. Problem w tym że grzbiet konia na którym
siedzimy  porusza się w trzech wymiarach: poziomo, pionowo i kołysząco na boki. Aby
podążać płynnie z ruchem konia, powinniśmy rozluźnić odpowiednie partie mięśni i nauczyć się korygować zaburzenia naszej równowagi względem grzbietu konia w sposób,
 który nie spowoduje napięć.

 2. Równowaga pozioma:
Konie, które wieszają się na wodzach, rozpędzają się i są trudne
do zwolnienia mają zaburzoną równowagę poziomą. Jeżeli jeździec nie panuje nad własną
 równowagą poziomą nie będzie w stanie skorygować takiego konia. Często nie zdajemy
sobie sprawy z tego jak łatwo poruszający się koń zaburza tę równowagę u jeźdźca.
Równowaga pozioma to umiejetność zachowania pionu tułowia przy siłach działających
w przód i w tył przy całkowitym rozluźnieniu pachwin. Podążanie i wpływ na ruch konia
 poprzez segmentaryczne pojmowanie własnego ciała.

3. Równowaga pionowa:
Koń w naturalnym dla siebie ruchu nigdy nie przemieszcza się po
kole  zgięty do wewnątrz. Ta umiejętność jest mu potrzebna jedynie w przypadku dźwigania na grzbiecie jeźdźca. Wpływ prawidłowego ustawienia naszego ciała podczas ruchu konia
w ustawieniu bocznym: po łukach kołach i w chodach bocznych, jest fundamentalny.


4 Wybalansowanie i osadzenie w siodle:
Całkowite wybalansowanie, czyli umiejętność
podążania za ruchem konia a tym samym wpływania na niego, niezależnie w jakim chodzie
i kierunku się przemieszczamy jest efektem połączenia równowagi poziomej i pionowej.
. Jednocześnie będziemy też uczyć się osadzania w siodle, które pomoże nam zespolić się
 z koniem.
 

5. Utworzenie ramy. Połączenie krzyża, kolan, stawu skokowego, półsiad:
Utworzenie ramy w znaczący sposób pomoże nam w precyzyjnym prowadzeniu konia. Poprawi także poczucie bezpieczeństwa. Jest bardzo istotne w procesie prostowania konia. Wyjaśnimy jak
w prawidłowy sposób napinać mięsnie nóg aby nie doprowadzić do zaciśnięcia się na koniu.


6. Podążanie. Równowaga w ruchu. Znaczenie łydek w prowadzeniu konia:
Połączenie wcześniejszych informacji: Równowagi pionowej i poziomej oraz stworzona rama umożliwia podążanie z ruchem  konia odbierając i jednocześnie działając na niego.
Przy utrzymaniu ramy pojawia się możliwość działania łydkami bez powodowania
dodatkowych napięć w obrębie pachwin i pośladków. Gwarantuje to stabilną naturalnie
 przylegającą  łydkę.


7. Prawidłowe wynoszenie się w półsiadzie, nauka anglezowania:
Proces szkolenia dosiadu to niekończąca się historia. Kolejne wyzwania sprawiają że powracamy do
podstaw.  Brak napięcia w krzyżu, mięśniach brzucha i prawidłowego wsparcia się na
kolanach sprawia że w półsiadzie tracimy cenną możliwość prowadzenia konia dosiadem.
Prawidłowy półsiad pomaga w osiągnięciu prawidłowego anglezowania a prawidłowe
 anglezowanie płynnie wprowadzi nas w prawidłowy pełen dosiad.
Wprowadzenie do pełnego dosiadu w kłusie i galopie


8. Podążanie w pełnym dosiadzie:
Samo rozluźnienie powoduje miękkość wsiadania w
siodło, nie gwarantuje jednak pozostania w nim oraz prowadzenia konia.
Płynne podążanie w pełnym  dosiadzie czyli połączenie równowagi poziomej i pionowej przy pełnym odprężeniu miednicy daje efekt optyczny pozostania w pionie, który jest jednak
efektem ubocznym a nie celem samym w sobie.


9.Wyjaśnienie zasad i znaczenia półparady i parady:
Półparada która często kojarzy nam się przede wszystkim z użyciem wodzy tak naprawdę rozpoczyna się od wzmożonego działania ramy i dosiadu. Dzięki półparadzie tworzymy obieg zamknięty od zadniej nogi
konia do pyska.


10. Znaczenie właściwego działania ręki w kontekście prowadzenia dosiadem:
Prawidłowo wykonana pól parada jest wstępem do uzyskania prawidłowo działającej ręki. Świadomość
zakotwiczenia że krzyż kotwiczy wodzę pomaga przenieść punkt koncentracji do dosiadu
 i w następnej dopiero kolejności do ręki.


11-12. Stęp, Kłus, Galop:
Każdy z chodów konia charakteryzuje się odrębna motoryką i dynamiką. W stępie jest to
 czterotakt w kłusie dwutakt i w galopie trzytakt. Świadomość sekwencji stawiania nóg przez konia pomaga w zrozumieniu umiejętnego podążania. Zrozumienie kształtu ruchu grzbietu konia umożliwia dostosowanie do niego kształtu ruchu naszej miednicy.